Γιατί πια θα χαμογελάω στα γενέθλια…

Είναι και αυτές οι μέρες του χρόνου που γιορτάζεις και “πρέπει” να είσαι χαρούμενος. Γιορτές, γενέθλια, χαμόγελα, αληθινά, ψεύτικα δεν έχει σημασία. Σήμερα γιορτάζεις.

  • Δεν ξέρω γιατί, εγώ στα γενέθλια ένιωθα πάντα μια μελαγχολία. Ίσως επειδή έπεφταν στο τέλος των γιορτών και άρχιζε πάντα η νέα χρονιά. Ένα τέλος και μια αρχή ταυτόχρονα. Πάντα έτσι συμβαίνει. Τώρα που μεγαλώνω πιστεύω ότι κυρίως με πείραζε που μεγάλωνα. Κάθε χρόνος που περνούσε με έφερνε πιο κοντά σε ακόμα περισσότερες ευθύνες και φυσικά ακόμα πιο κοντά στα πρώτα γκρίζα μαλλιά, τις πρώτες λεπτές γραμμές (δε λέω ρυτίδες) στο πρόσωπο, την ωριμότητα, την εξέλιξη και τα σχέδια για το μέλλον.
  • Αυτό το μέλλον που έγινε πιο απαιτητικό από τότε που έκανα οικογένεια και ώρες ώρες με αγχώνει γιατί είναι τόσα πολλά τα “πρέπει” που τελικά δεν ξέρω αν η ζωή που ζω είναι αυτή που θέλω ή είναι αυτή που πρέπει. Και πόση ελευθερία τελικά μπορεί να νιώσει κανείς, όταν κάθε μέρα κυνηγάει την επόμενη ζώντας σε ρυθμούς τρέλας και τρέχοντας να προλάβει τις 24 ώρες; Πόση ελευθερία, που είναι λες και σε έχουν βάλει στο fast forward και τρέχεις, τρέχεις… χωρίς να σκέφτεσαι, χωρίς να απολαμβάνεις, χωρίς να ορίζεις το μυαλό και το σώμα σου, τρέχεις… να προλάβεις τι;
  • Όσες φορές στη ζωή μου έκανα σχέδια, σχεδόν πάντα ανατράπηκαν. Όσες φορές στη ζωή μου ονειρεύτηκα, σχεδόν πάντα υλοποιήθηκαν. Όσες φορές είπα πρέπει, δε μου βγήκε. Όσες φορές αφέθηκα η ζωή με πήγε εκεί που ήθελα. Χωρίς άγχος. Χωρίς φόβο. Έτσι απλά συνέβη. Ακόμα και μέσα από τις δυσκολίες και τις αντιξοότητες. Ακόμα και μέσα από τον πόνο και την απώλεια. Στο τέλος βρέθηκα πάλι να χαμογελάω και να λέω τελικά η ζωή είναι όμορφη γιατί ποτέ δεν είναι προβλέψιμη και ποτέ δε σου χαρίζεται αν δεν προσπαθήσεις.
  • Τελικά, δεν είναι κακό να μεγαλώνεις. Νομίζω πως έχω αρχίσει να αναθεωρώ. Η ζωή μας είναι το μεγαλύτερο δώρο και τα γενέθλια είναι η υπενθύμιση. Είναι εκεί κάθε χρόνο την ίδια μέρα για να σου θυμίσουν πόσο τυχερός είσαι που ζεις. Πόσο τυχερός είσαι που άλλος ένας χρόνος σου χαρίστηκε για να ονειρευτείς και να ζήσεις όπως εσύ θες. Η ελευθερία είναι επιλογή. Η ευτυχία είναι επιλογή. Η ζωή είναι δική σου. Ονειρέψου ελεύθερα. Ζήσε ελεύθερα. Βάλε προτεραιότητες και θα δεις όταν ξέρεις πραγματικά τι θέλεις, όταν μάθεις να ξεχωρίζεις τους σημαντικούς από τους ασήμαντους τότε ο δρόμος γίνεται πιο ξεκάθαρος!
  • Από εδώ και πέρα στα γενέθλια θα χαμογελάω. Και θα σκέφτομαι πόσο όμορφα είναι να μεγαλώνω και να μεγαλώνουν μαζί μου τα αγαπημένα μου πρόσωπα. Αυτό είναι ευτυχία.
Χρόνια μου πολλά
Για το τραγούδι τα “Γενέθλια” από το Στέλιο Μπικάκη:
Την περίοδο που κυκλοφορούσε ο δίσκος μου “Νυχτέρια” και πήγαινε πάρα πολύ καλά, αρρωσταίνει το παιδί που είχαμε αποκτήσει, ένα αγοράκι, από μια σπάνια αρρώστια.Ένα παιδί στο εκατομμύριο μπορεί να χτυπηθεί απ’αυτήν την αρρώστια. Το χάσαμε. Ενάμιση χρόνο περάσαμε μια περίοδο πολύ δύσκολη με την γυναίκα μου την Αμαλία. Σ’αυτήν την δύσκολη φάση της ζωής μου, αποτυπώνω στο χαρτί εκείνα που είχα μέσα μου. Γράφω σε στίχους τα συναισθήματα μου. Δεν τους ολοκληρώνω σε τραγούδι. Μετά από κάποιο διάστημα, τυχαίνει να πεθάνει κι ο πατέρας μου, τότε συμπηρώνω και ολοκληρώνω σε τραγούδι τους στίχους. Το 2000 το έβαλα στον δίσκο. Έτσι γεννήθηκαν τα ”Γενέθλια” που αγαπήθηκαν τόσο πολύ κι ας μιλούν για θάνατο. Είναι στίχοι βγαλμένοι απ΄την ψυχή μου κι ας βρέθηκαν και τότε κάποιοι να με κατηγορήσουν στεκόμενοι σε μια λέξη μόνο,στην λέξη “πουτ@ν@”. Αρέσει σε όλους. Στα νέα παιδιά, σε μεγαλύτερους, σε γιαγιάδες που αυτό με συγκινεί περισσότερο’’